บทที่ 132 นอนง้อ

“จุ๊บๆ จ๊วบๆๆ..” ริมฝีปากหนาดูดดื่มกลืนกินน้ำผึ้งหวานทุกหยาดหยดก่อนจะลุกขึ้นลงยืนข้างเตียงลากขาเรียวสองเข้ามาหาตัวยืนแทรกระหว่าขาเรียวปล่อยห้อยลงข้างเตียงมองดูกลีบกุหลาบงามฉ่ำเยิ้มสีแดงสดกลางร่างเล็กที่แดงเรื่อไปทั้งตัวอย่างรักใคร่หวงแหนก่อนจะดึงทึ้งเสื้อผ้าออกจากกายแกร่งปลิวว่อน

กันติชาได้แต่หอบหาย...